CSV 1 wint – over blunders, wonderen en mosselen 

 

Na twee jaar achtereen de schakers uit Sas van Gent thuis te hebben ontvangen, moesten onze mannen er deze keer toch aan geloven. Een lange autorit met open bruggen, landsgrenzen en tolwegen als te nemen hobbels. Die reis leg je natuurlijk niet voor niets af, dus vol motivatie gingen we op zoek naar onze vierde zege.

Jan-Peter was al eerste klaar. Met wit aan bord 7 ging hij op zoek naar een klein voordeeltje. Dat lukte maar ten dele en toen hij te lang moest nadenken over een voortzetting, waarbij zijn tijd afnam maar zijn ideeën voor de stelling niet toenamen, bood hij remise aan. Overigens in de veronderstelling dat Léon, Richard, Roel en Ka Chun prima stonden en Mark redelijk gelijk. Stefan en Reinoud hadden het zwaar. Door als eerste klaar te zijn promoveerde Jan-Peter (hierna aan te duiden als ‘ik’) automatisch tot teamleider, aangezien Hans Blokland ziek was.

Snel veranderde het wedstrijdbeeld. Léon stond al zo goed als gewonnen, maar zijn tegenstander gaf een pion voor een actieve dame en Leons koning kwam opeens op te tocht. Linke boel. Roels tegenstander leek het overwicht van Roel te kunnen pareren. En Richards voordeel leek iets kleiner te worden. Marks tegenstander echter offerde een stuk, maar het zag er niet naar uit dat zijn aanval succesvol zou worden. Stefan hield stand en kon wat tegendreigingen creëren. Reinoud zat in zijn bekende tijdnood, maar zag er nog kalm als altijd uit. Prognose: een kleine overwinning.

Een half uur later. Léon heeft een ontsnappingsplan en gaat met zijn koning wandelen. Even zie ik het hoopvol in, maar als de zwarte toren erbij komt, wordt het zwaar. Mark moet harder keepen dan verwacht. Zijn tegenstander voert extra pionnen en stukken aan en Mark staat in the line of fire. Stefan daarentegen heeft zijn tegenstander goed in slaap gesust, rommelt op beide vleugels en staat opeens een gezonde pion voor. Ka Chun wint volgens plan een pion en de witte stelling valt uiteen. De blunder van zijn tegenstander is slechts een formele versneller en we staan 1,5-0,5 voor. Reinouds tegenstander overziet het even niet en ruilt een paar aanvalsstukken. Opeens gloort er hoop. Roel laveert rustig verder, speelt ook over twee vleugels en heeft voordeel. En Richard doet hetzelfde. Speelde de hele partij zich op de damevleugel af, opeens opent hij de koningsvleugel met kansen. Mijn prognose: voorzichtig 5-3, optimistisch 6-2.

En dan explodeert er van alles. De ene wending na de andere. Stefan wint inderdaad, maar Richard komt er ondanks moedige pogingen niet doorheen met alleen een dame en toren als aanvalsstukken en moet in remise berusten. Léons tegenstander kiest verkeerd en Léon kan zijn dame geven tegen toren en loper. Hij heeft bovendien nog een venijnig pionnetje op f7 dat zijn tegenstander op moet halen. Hij kan aldus minstens iets vestingachtigs iets bouwen, misschien nog een winstpoging wagen, maar vermoedelijk wordt het remise. So far, so good. Totdat Roel, die rustig en regelmatig naar een gewonnen stelling toe heeft gewerkt, op de 38e zet in een truc trapt en een stuk verliest! Drama dreigt! Of toch niet? De beslissing valt op bord 8…

Reinoud heeft zijn tijdnood laten oplopen tot 1 minuut voor 20 zetten. Maar zijn tegenstander vindt het lastig. Eerder vroeg hij mij al of Reinoud vaak in tijdnood kwam. Ik zei dat ik geen informatie over teamgenoten gaf. Hij drong aan en ik zei: je hebt nu i.ie.g. veel meer tijd. Hij offerde een stuk. Zeer kansrijk en gevaarlijk, zeker met die ene minuut van Reinoud. Die speelde echter gedwongen zetten en kon de aanval van dame, twee torens en twee lopers (!!) net weerstaan. Wit miste vele winstkansen (achteraf bleek dat het +21 heeft gestaan) en had uiteindelijk ook nog maar twee minuten. Er werd wat geruild. Reinoud stond nog steeds overeind en opende opeens de a-lijn. Hij stootte door met een pion op b3 met mat achter de paaltjes of torenwinst tot gevolg.  Waardoor Mark, die inmiddels de aanval doorstaan had en een stuk meer tegen aan aantal pionnen remise aan kon bieden. Daarmee werd het 4,5-1,5.

Leon speelde inderdaad remise. Roel deed nog een poging om zoveel mogelijk pionnen te ruilen, maar het was onbegonnen werkt. Eindstand 5-3. Een matig resultaat, maar wel na een enerverende wedstrijd waarbij zowel de onzen als de Sas van Gentenaren alles uit de kast haalden. En we liggen met 4 overwinningen nog steeds op schema voor een kampioenschap. Genoeg reden dus om in Yrseke vis, mosselen of, voor een enkeling, een schnitzel hawaii te eten. En door de Zeeuwse duisternis reden we moe maar voldaan huiswaarts.

CSV 1 aan de leiding na de overwinning uit tegen HWP Sas van Gent 3 met 3-5

CSV 1 heeft de koppositie gepakt door de vierde overwinning op rij. Stefan, Ka Chun en Reinoud wonnen. Léon, Richard, Mark en Ka Chun speelden remise. Roel verloor. Daarmee kwam de eindstand op 3-5 voor CSV 1. Charlois-Europoort 2 won met 5-3 van medekoploper RSR Ivoren Toren 1. Daardoor heeft CSV 1 nu 2 matchpunten voorsprong op RSR, Charlois en Bergen op Zoom. Wij treffen deze drie ploegen in de laatste 3 rondes. Dus de spanning zal wel tot het einde duren. Volgende wedstrijd thuis tegen Souburg op 16 december.

Zie verder het uitgebreide wedstrijdverslag van Jan Peter Bogers

 

CSV 4 versus Messemaker 1847 team 4: 3 – 5

Op 3 november speelde CSV 4 thuis tegen het vierde team van Messemaker 1847.
Voordat de avond begon was er nog de vage hoop dat CSV de hekkensluiter in deze poule zou kunnen verslaan, een illusie die gedurende de wedstrijd beetje bij beetje in rook opging.
Aan bord 2 had Arjan een mooie partij tegen Hans van Offeren. Na een standaardopening waarbij wit een pion verspeelde, besloot Doorgeest dat het tijd werd voor een wat onconventionelere aanpak. Lees verder

CSV 3 doet volop mee!

Hoe een dubbeltje eindelijk de juiste kant oprolt.

Inderdaad, het is heel lang geleden dat u iets gelezen hebt over de roemruchte daden van CSV 3. Maar zoals zoveel dingen in het leven, is ook hiervoor een reden. En die reden is terug te voeren op vorig seizoen. Na twee jaar geleden uiterst succesvol te zijn geweest, en met twee vingers in de neus kampioen te zijn geworden waren de verwachtingen voor het vorige seizoen wederom hooggespannen voor het derde. Er was maar één doel in de derde klasse, en dat was proberen kampioen te worden, maar toch zeker wel om te promoveren. En na de eerste wedstrijd waarin het 7,5 – 0,5 werd (als ik het me tenminste goed herinner). Twijfelde er ook niemand aan dat ons dat zou gaan lukken. Maar toen sloeg het noodlot toe, twee wedstrijden werden op een dramatische manier verloren en tot mijn grote afgrijzen werd er zelfs al gesproken over een cruciale wedstrijd om niet in degradatienood te komen. En om eerlijk te zijn zakte de moed mij toen aardig in de schoenen. Waarbij de motivatie om u van leuke stukjes te voorzien verdween. We promoveerden niet op eigen kracht, al had het derde de meeste bordpunten van elk team in de derde klasse vorig jaar.

Dankzij de topprestatie van ons vierde die Wel kampioen werden, waarbij menig wedstrijd met veel zwoegen over de finish getrokken moesten worden (standaard uitslag team 4 was vooral 4,5 – 3,5) is er dit jaar wel een team actief in de tweede klasse (echt de parallel met mijn andere grote liefde Feyenoord vorig jaar is op zijn minst opvallend te noemen).

Besloten werd op een onrustige ALV dit jaar om toch een zo sterk mogelijk team op te stellen in de tweede klasse. En vandaar dat er een derde team actief is, waarbij twee sterke spelers uit het vierde van vorig jaar in dit team werden ingepast. En aangezien ik heilig geloof in het motto: de jeugd heeft de toekomst was de opstelling voor mij ook al snel duidelijk.

En zo begonnen wij op woensdag 27 september aan onze campagne, tegen SO/Rotterdam 3. Ik weet niet wat nu troostelozer was; de ambiance van het ‘nieuwe speellokaal’ aldaar, of het feit dat elke bezoeker of roker meedogenloos verwelkomd werd met een luide bel die zeer duidelijk in de speelzaal te horen was.  Ook moet ik moet u eerlijk bekennen dat ik niet heel veel van de andere borden heb meegekregen die avond, ik kwam al vrij snel een stuk voor (iets wat duidelijk over het hoofd was gezien, gezien de analyse van mijn partij op de website van Rotterdam zelf waar Ton Dulk als bezoeker ook al aanwezig mij later op opmerkzaam maakte). Maar mijn tegenstander begon toen een vrij agressieve en roekeloze aanval, die ik toch moest pareren en die mijn tijd aanzienlijk opslokte.  Aan het eind van de avond bleek dat we een keurige overwinning geboekt hadden, waardoor we zeer goed aan het seizoen begonnen.

   SO Rotterdam 3          1620  CSV 3                  1638  2 ½ – 5½
1. Arthur Rongen           1832  Rick van Roon           1528  ½ – ½
2. Wim van Munster         1727  Derk Brus               1538  0 – 1
3. Cees Schoolenberg       1704  Jan ten Brinke          1734  1 – 0
4. Herman van Bekkum       1686  Hans Uittenbogaard      1649  ½ – ½
5. Tom Boesten             1590  Harry Stroosma          1716  ½ – ½
6. Hans Koedam             1415  Rob Docter              1701  0 – 1
7. Wim Heinen              1417  Hans Blokland           1671  0 – 1
8. Maarten Geuskens  Pepijn Swets            1571  0 – 1

 

Tot zover niets aan de hand, een keurige gelijkmatige overwinning tegen op papier de zwakste tegenstander, en een directe concurrent in de strijd om lijfsbehoud. Maar toen de dramatische wedstrijd tegen Dordrecht 3. Gezien het ratingverschil absoluut geen schande om daarvan te verliezen, maar gezien het spel op de laatste twee nog strijdende borden was dit verlies echt totaal onnodig en was een gelijkspel of zelfs een kleine overwinning wellicht wel meer verdiend geweest. Ook hiervan zal ik u de details onthouden, maar denk dat vooral Hans U na deze avond nog vaak met enig afgrijzen deze partij bekeken heeft nadat hij met prachtig spel een gewonnen eindspel op het bord verkregen had.

 

   CSV 3                   1638  Dordrecht 3             1757 3½ – 4½
1. Rick van Roon           1528  John van de Laar        1758 1 – 0
2. Derk Brus               1538  Adri Timmermans         1842 0 – 1
3. Jan ten Brinke          1734  Wouter de Bruin         1790 ½ – ½
4. Hans Uittenbogaard      1649  Victor van Blommestein  1808 ½ – ½
5. Harry Stroosma          1716  Arie van Heeren         1767 ½ – ½
6. Rob Docter              1701  Henk Timmermans         1758 1 – 0
7. Hans Blokland           1671  Wim Jongeneel           1756 0 – 1
8. Pepijn Swets            1571  Rick Jelier             1576 0 0 – 1

 

Tussenstand aldus: 1 gewonnen 1 verloren, en gezien de gemiddelde ratings van de teams in onze poule was ik er, om eerlijk te zijn, niet echt gerust op. Als er dan ook helaas twee afmeldingen zijn, bereid je je als teamleider voor op een lastige avond.

Na een aparte/enerverende/opvallende en zeker bijzonder te noemen rit met invallers Marco en Arjan bereikten wij in de neervallende motregen afgelopen dinsdag het denksportcentrum in Papendrecht om het aldaar op te nemen tegen PASCAL 1. Het blijft me verbazen, dat een kleine gemeente als Papendrecht (rond de 32.000 inwoners) het Wel voor elkaar krijgt een volledig functionerend en uitnodigend denksportcentrum te realiseren, en dat dit in Capelle echt niet kan. Velen van ons team bewaren sowieso mooie herinneringen aan deze locatie, want aldaar werd het vierde vorig jaar kampioen. Misschien had dit voor mij al de voorbode moeten zijn, van een beslist enerverend avondje.

De eerste paar uur leek het echter allesbehalve een mooie avond voor ons te worden. Als invaller op bord 8 verslikte Arjan zich in zijn tegenstander en was iets te enthousiast ten strijde getrokken zonder zijn koning veilig te rokeren. Wat hem helaas twee stukken en de partij kostte (0-1). Marco wilde wel graag invallen, maar dan wel met wit, en vroeg aan het begin van de avond wat mijn verwachtingen waren. Ik had hem aan bord 3 geposteerd, en gaf aan dat een mooie remise helemaal prima was. En warempel, hij kwam na iets meer dan een uur vertellen dat zijn tegenstander remise had aangeboden en ondanks onze achterstand op dat moment gaf ik hem aan dat dit prima was (½– 1½). Ik nam hiermee wellicht een risico aangezien we achter stonden, en ik niet overtuigd was van de stellingen op de andere borden (behalve mijn eigen stelling eigenlijk), maar Marco’s stelling zag er ook niet echt uit om geforceerd voor de winst te spelen. Hierna moest Hans U op bord 4 helaas de vlag strijken, en Harry op bord 5 genoegen nemen met remise (1- 3), en zag het er nog donkerder voor ons uit. Op dat moment had ik een gewonnen stelling verkregen, door de toren van mijn tegenstander te winnen die geen genoegen wilde nemen met slechts het verlies van de kwaliteit maar gretig mijn pionnen begon weg te happen.  Echter door een mooie manoeuvre verkreeg hij niet een gevaarlijke batterij pionnen op de a en b lijn, maar slechts een dubbelpion op de b lijn en een pion op de f lijn voor zijn toren. Ik maakte het mezelf echter nog heel moeilijk door al mijn pionnen weg te geven maar gelukkig was het eindspel met toren tegen twee pionnen gewonnen (2-3). Ook op Hans B zijn bord voltrok zich een wending in de partij. De gehele wedstrijd had ik het gevoel dat Hans niet echt lekker stond en los kon komen, maar uiteindelijk kon hij een kwaliteit winnen en voor zichzelf een vrije e-pion creëren die nauwelijks door de tegenstander afgestopt kon worden, waarna Hans de volle winst greep (3-3). En toen waren alleen nog bord 1 en 2 bezig. Als de teamleider van de tegenstander op dat moment had gezegd, zullen we tekenen voor 4-4 had ik dat met alle liefde geaccepteerd. Rick speelde namelijk op dat moment op bord 1 tegen een tegenstander met maar liefst 400+ ratingpunten meer. Ondanks alle verwoede pogingen van zijn tegenstander om beslissend voordeel te verkrijgen met een vrije a pion toonde Rick zijn formidabele kwaliteiten door dit rustig te pareren waarna zijn tegenstander zelfs een pion verloor en er toch tot remise besloten werd (3½ – 3½). Toen was alleen Jan op bord 2 nog bezig. Jan had al de hele avond tegen een ingewikkelde stelling aangekeken ontstaan uit volgens mij de doorschuifvariant van het Frans. In eerste instantie zag ik ook hier weer niet hoe Jan voordeel kon behalen in deze stelling maar uiteindelijk kon hij met een mooie torenmanoeuvre eerder de stelling van zijn tegenstander binnenkomen, dan die hem waarna in volle tijdnood het pionnen snoepen begon. Toen die kruitdampen waren opgetrokken bleek Jan twee pionnen voor te staan in het eindspel wat uiteindelijk resulteerde in winst! En zo stonden we aan het eind van de avond plots met de volle buit in handen. Ongeloof maakte zich meester van onze tegenstander die dit verlies absoluut niet hadden zien aankomen, ook enkele harde woorden van teamleden onderling konden door ons gehoord worden. Met liefde ondertekende ik het wedstrijdformulier en begaven we ons snel naar de uitgang.

 

   PASCAL 1                1775  CSV 3                   1623 3½  – 4½
1. Teus Dekker             1934  Rick van Roon           1528 ½ – ½
2. Meinte Smink            1884  Jan ten Brinke          1734 0 – 1
3. Cees van Meerkerk       1814  Marco Tjepkema          1537 ½ – ½
4. Kees Brinkman           1793  Hans Uittenbogaard      1649 1 – 0
5. Hans van de Beukel      1732  Harry Stroosma          1716 ½ – ½
6. Robin Bos               1734  Rob Docter              1701 0 – 1
7. Jo Pattinama            1682  Hans Blokland           1671 0 – 1
8. Koert Timmerman         1629  Arjan Doorgeest         1446 1 – 0

 

En nu mijn beste clubleden? Door onze eigen prestaties en de overige uitslagen, staan wij momenteel op een keurige derde plaats in de tweede klasse A. We moeten nog tegen de nummer 1, dus alle kansen op meer liggen volledig in onze eigen handen. En wat mijzelf betreft? Ik zal u beloven, u niet meer zo lang te laten wachten op een volgend stukje van ons roemruchte team.

Schoolschaaktoernooi 2017 – Capelle aan den IJssel

Op zaterdag 25 november is het weer zo ver: Het jaarlijkse schoolschaakkampioenschap van Capelle aan den IJssel. Dit jaar vindt het kampioenschap plaats in het Van Cappellenhuis, Dorpsstraat 164, 2903 LB Capelle aan den IJssel

Er zal gespeeld worden in 3 groepen:

  1. t/m groep 4
  2. groep 5 & 6
  3. groep 7 & 8

Aanvang is om 12:45, waarna er 6 ronden worden gespeeld die per ronde maximaal een half uur duren (15 min per partij, per persoon). De prijsuitreiking is om 17:15

Deelname kost 5 euro

Aanmelden kan via jeugdleidercsv@gmail.com

Voor vragen kunt u contact opnemen met Eduard Hartog (06 -2323 7330)

 

Sensationeel gelijkspel van CSV in de wedstrijd tegen LSG om de KNSB-beker

Op 10 november speelde CSV uit tegen LSG in de tweede ronde voor de KNSB-beker. In het prachtige denksportcentrum aan de Robijnstraat moesten we spelen tegen het sterke LSG. Onze tegenstanders wilden geen enkel risico nemen en stelden 4 IM’s op: Arthur Pijpers (2464), Edwin van Haastert (2436), Jelmer Jens (2413) en Rudy van Wessel (2403). Dat betekent een gemiddeld ratingverschil van meer dan 300 punten! Stefan, Hans, Richard en Mark waren er niet van onder de indruk: ze hadden niet anders verwacht! Het team beschouwde het als een unieke kans nu eens op dit niveau te spelen. De loting wees uit dat onze spelers aan de borden 2 (Hans) en 4 (Mark) met wit speelden. Hans verloor in het middenspel een pion en moest toen met zijn rug tegen de muur vechten voor remise. Dat kostte hem echter zo veel tijd dat hij in ernstige tijdnood kwam en steeds verder in het defensief gedrongen werd. Een zwarte vrijpion was beslissend en daarmee werd de stand rond half twaalf 1-0 voor LSG. Stefan met zwart tegen Edwin had een zware avond. Edwin trok zijn stukken samen tegen de koningsvleugel en dat noodzaakte Stefan om lang te rocheren. Echter ook daar stond de koning niet echt veilig. Dat bleek toen een aanval over de a-lijn werd ingezet. Het kostte Stefan veel inspanning en tijd om het hoofd boven water te houden, maar er bleek geen houden meer aan te zijn en een paar minuten later was het einde daar: 2-0 voor LSG. De komende nederlaag tekende zich af. Het leek slechts een kwestie van tijd te zijn: Richard leek slecht uit de opening gekomen te zijn: hij had minder stukken ontwikkeld en geen kans gezien om te rocheren. Met een K op e7 leek het een kwestie voor wit van een handige organisatie van de aanval. Hangende de partij loste Richard echter een aantal problemen op en er kwam zo waar weer perspectief op een gelijkspel. Of Jelmer nu in slaap gesust was door de ogenschijnlijk slechte stelling of gewoon zijn avond niet had, maar hij vond niet de goede zetten en zo kon Richard zich steeds verder terugvechten. In het eindspel trok Richard de partij naar zich toe en toen was het ineens 2-1 en was het nog even wachten op Mark die een lange en zware partij speelde tegen Rudy. De partij bleef lang materieel in evenwicht, maar aan het eind wisselden de kansen. Eerst kwam Rudy beter te staan, maar toen hij op het verkeerde moment de dames ruilde in plaats van zijn aanval te versterken, bleef hij met een ingesloten toren zitten en kon Mark een krachtige aanval opzetten. Zover kwam het niet doordat de vlag van Rudy viel en daarmee was het tegen ieders verwachting in tegen klokslag 12 plotseling 2-2 en moest er gesnelschaakt worden. Het was zo’n onverwachte ontknoping dat Hans en Stefan, die elders met hun tegenstander hadden geanalyseerd het nauwelijks konden geloven. Helaas ging het snelschaken (ieder 3 minuten + 5 seconden per zet) op zaterdagmorgen vroeg wat minder. We moesten per sé winnen om door te gaan. Dat zat er helaas niet in. Het werd ten slotte 3-1 voor LSG. Alleen Richard wist te winnen en bekroonde daarmee zijn eerdere resultaat. Daarmee was voor dit jaar ons bekeravontuur ten einde. Er zat spanning in de lucht en er werd hard geknokt tot het einde toe. De ultieme sensatie bleef LSG bespaard, maar ook zij hebben er keihard voor moeten werken en dat mag op onze conto geschreven worden!