KNSB-CSV2 Een geslaagd experiment

Wat gaat de tijd snel. Zo roep je voor de eerste wedstrijd de mensen op en voor je het weet, tik je alweer je laatste verslag.
Staunton 1 was onze tegenstander. Staunton….dat zijn toch schaakstukken? Dat klopt maar als je Wikipedia raadpleegt dan lees je (en ik citeer) dat het schaakstukken zijn waarvan het ontwerp wordt toegeschreven aan Nathaniel Cook. Ze dragen echter de naam van de Britse schaker Howard Staunton, die het gebruik van deze stukken heeft gepropageerd. Het is namelijk niet wenselijk dat een schaker geconfronteerd wordt met stukken waarvan hij het model niet kent, zodat hij bij aanvang van een partij met de stukken kennis moet maken. Schaakstukken volgens het Stauntonmodel (bij benadering) zijn door de FIDE dan ook voorgeschreven voor het schaken in competitieverband. De eerste 500 sets werden met Stauntons handtekening verkocht. In 1849 kwamen de eerste schaakstukken van dit model beschikbaar en na een paar jaar was het gebruik van dit model algemeen geaccepteerd. Tot zover de geschiedenis.
Dan de wedstrijd: op vrijdagavond werd reeds het eerste punt behaald. De teamcaptain van Staunton stuurde mij een berichtje dat zij met 7 man aanwezig zouden zijn in plaats van 8. Gebruikelijk is vervolgens dat ze dan het eerste bord leeg laten omdat daar in de regel de sterkste tegenstander zit. Bij ons was dit Thomas en die had dat niet erg gevonden aangezien hij ook wedstrijdleider was. Helaas had Staunton andere plannen; zij hadden ons geanalyseerd en besloten om de verreweg beste speler van ons team (ahum…) uit te schakelen. Zij lieten dus bord 3 vrij waardoor ik mij volledig kon concentreren op de andere 7 borden. En zo was ik dan toch eindelijk van waarde voor mijn team met dit gratis punt.
Tim en Robbert tekenden al vroeg voor de overwinning maar helaas wisten Piet en Thomas hun partij niet te winnen. Vooral Thomas stond ongeveer na zet 2 al slechter en kwam dit niet meer te boven. Zo stonden we dus 3-2 voor.
Walter speelde zoals gebruikelijk een ijzersterke partij. Hij kreeg 2 torens en een dame op de buitenste rij en zorgde hier voor zoveel druk dat zijn tegenstander gedesillusioneerd opgaf. Dat was in ieder geval een gelijk spel. Omdat we theoretisch nog kampioen konden worden, moest er gewonnen worden.
Dit moest dan gebeuren op de borden van Jan en/of Marco. Jan had een stuk minder tegen 4 verbonden vrijpionnen dus daar leek de meeste kans te liggen. Marco offerde in een vroeg stadium 2 pionnen voor een stuk maar dat leek toch een lastiger verhaal te worden.
Jan speelde echter in het middenspel wat slordig en leverde uiteindelijk weer 3 pionnen in tegen een stuk waardoor hij dus maar 1 pion meer had en dat was volgens mij theoretisch remise (op zich ook voldoende voor de overwinning natuurlijk). Maar dan ken je Jan nog niet. Hij ging er nog eens goed voor zitten; manoeuvreerde zijn koning dusdanig sterk dat uiteindelijk de tegenstander een stukruil verkeerd beoordeelde en Jan alsnog zijn pion, met het ontwijken van een dreigende patstelling, tot dame kon promoveren! Jan; fantastisch gedaan!!
Marco speelde tenslotte zijn partij keurig uit met een stevige remise. Eindstand 5,5-2,5. De theoretische kans bleef een theoretische kans en wij eindigen het seizoen dan ook op een gedeelde 2e plaats (op wedstrijdpunten maar op bordpunten op een 3e plaats) met slechts 1 wedstrijdpunt minder dan de nummer 1!
Terugkijkend kunnen we zeggen dat we een zeer gedreven team waren waarbij slechts 2 spelers niet alle wedstrijden beschikbaar waren; hulde!
Hadden we kampioen kunnen worden? Jazeker! Waar hebben we het dan laten liggen? Ik denk dat het feit dat wij bijna iedere wedstrijd onze beste speler(s) moesten afstaan aan het 1e team ons de kop heeft gekost.
Inmiddels heb ik van meerdere spelers gehoord dat er ook interesse is in het spelen van de KNSB-competitie op zaterdag. Ik kan het iedereen van harte aanbevelen! Wel een tip aan het bestuur: denk na over een oplossing voor het invallen bij elkaar. Bij de RSB-competitie speelt dit minder omdat meestal op verschillende dagen door de verschillende teams wordt gespeeld waardoor invallen bij elkaar vrij eenvoudig is. Op zaterdag spelen de teams echter altijd tegelijk. Verzin hier iets op. Misschien een optie om 9 of 10 spelers per team op te stellen waarbij roulerend wordt gespeeld binnen het eigen team. Een andere optie is om invallers altijd te zoeken uit de spelers binnen de vereniging die regulier niet op zaterdag spelen maar wel incidenteel kunnen invallen. Ik wens hen hierbij alle wijsheid toe!
Teamgenoten bedankt voor de inzet en het plezier dat wij met elkaar hadden. Invallers bedankt voor jullie loyaliteit!
Hopelijk allemaal weer tot volgend jaar!

Hans Uittenbogaard
Teamcaptain KNSB-CSV2

Terugblik op 2018-19 van CSV3

Een goed begin….
De verwachtingen vooraf waren, m.b.t. de kansen van CSV 3, bij mij niet torenhoog, maar ik zag ons wel als outsider voor een mogelijke promotie. De mix tussen ‘routine’ (Bas, Jan, Cees) en ‘rijpere jeugd’ (Pepijn, Richard, André, Arjan en Petra) leek mij ideaal. Nu de RSB competitie van poule 3B er op zit voor dit seizoen, blijkt dat wisselvalligheid ons parten heeft gespeeld.
Eigenlijk iets wat je bij een team bestaande uit jeugd zou verwachten en niet met mensen met zoveel ervaring en kwaliteit. Om maar gelijk het pijnlijkste als eerste te vermelden: de laatste ronde hebben we op beschamende wijze met 1-7 (!) verloren van Shah Mata 3. Dat is wel een flinke smet op een verder niet onaardig seizoen. We begonnen flitsend met een mooie 6-2 overwinning op Barendrecht/IJsselmonde en ook de 2 e ronde viel met een 5-3 tegen Krimpen (met twee vooruitgespeelde winstpunten van Arjan en Richard) in de categorie “een goed begin…”.

Kampioenschap in zicht?
Er was na 2 rondes al een tweedeling zichtbaar waarbij wij samen met Spijkenisse, de Pionier en Shah Mata de maximale score hadden behaald. Al deze ploegen zouden we pas in de tweede helft van het speelschema treffen, dus spanning was gegarandeerd. Maar al in de 3e ronde verslikten wij ons in Sliedrecht, nota bene de 1-na-laatste in de eindrangschikking. De eerste drie borden deden het prima, maar onderin slechts een halfje van Arjan, die overigens een prima competitie heeft gespeeld. Hij staat samen met André in de top 10 individueel! Die twee staken er met kop en schouders bovenuit qua resultaat, de volgende op de individuele lijst (Richard) haalde 3 uit 6, terwijl André 4,5 uit 6 en Arjan 4,5 uit 7 haalde. De rest heeft niet meer dan 2 punten behaald. Vermeldenswaardig is nog wel dat Petra, die vooraf erg twijfelde of ze dit niveau zou aankunnen, netjes twee remise heeft behaald en op alle avonden keurig weerstand bood. Kortom die stond haar mannetje als enige vrouw in ons team! De invallers deden het opmerkelijk goed, Marco, Sina, Derk en Björn haalden 100 procent scores, Robbert 50 procent en alleen Eduard deelde in de malaise van de basisspelers. Misschien komt dat omdat hij aanvankelijk als basisspeler was opgesteld in het 3e?

Piekmoment tegen de latere kampioen
Was het dan allemaal kommer en kwel? Nee hoor, in de 5e ronde hadden we ons piekmoment en wisten we thuis met onze basis 8 een 4-4 op het scorebord te krijgen tegen de latere kampioen de Pionier. Hun enige puntverlies gedurende de hele competitie! Daarna gloorde zowaar de 2e plaats en dus promotie, doordat onze concurrenten Spijkenisse en Shah Mata ook steken lieten vallen. Vol goede moed, maar zonder mij als teamleider, gingen we in de 6e ronde naar Spijkenisse en daar werden we hard met de neus op de feiten gedrukt: 5,5-2,5 voor Spijkenisse. Maar toen de kruiddampen waren opgetrokken bleek dat we nog steeds de promotie in eigen hand hadden. Bij een 8-0 overwinning tegen Shah Mata zou promotie zeker zijn, bij elke andere uitslag in ons voordeel zou het resultaat van Spijkenisse doorslaggevend zijn. We stonden maar een half bordpunt voor. Achteraf bleek dat Spijkenisse op 4-4 was blijven steken en dus was een overwinning met minimaal verschil voldoende geweest. Helaas was de fut er bij ons volledig uit en verloren we kansloos met 1-7 van Shah Mata, die er ook nog eens als spreekwoordelijke derde met het bot er vandoor gingen. Zij spelen volgend seizoen dus een klasse hoger. Met 7 uit 7 zijn we uiteindelijk als 4e geëindigd en mogen wij opnieuw in de 3e klasse gaan strijden.

Dank aan alle invallers, basisspelers, wedstrijdleiders en chauffeurs, tot ziens in het volgende seizoen?!

Teamleider Richard van de Velde

Indeling kwartfinale interne bekercompetitie

In de bekercompetitie zijn nog 8 spelers actief. Pepijn won de vorige ronde verassend, maar terecht, van Roel.

5 april Mark Vermeer (1) – Jan ten Brinke remise Mark wns

5 april Hans Uittenbogaard – Ton Dulk 0-1

5 april Thomas Herrewijn – Walter Vermeer 0-1

26 april Elnathan Ghebreab – Pepijn Swets

+++++

Mooie resultaten van Bryan en Gyoparka

Op 23 maart werd het 345-toernooi bij Shah Mata gespeeld. Op dit gezellige toernooi spelen kinderen uit de groepen 3, 4 en 5 van de basisschool om schoolprijzen. Ook individueel kunnen de kinderen mooie bekers winnen.

Bryan werd knap 2e in groep 4. Gyoparka deed het zelfs nog beter door 1e te worden in groep 5. Geweldig gedaan.

Elnathan doet mee aan NJK A

Elnathan toont aan dat studeren zijn vruchten afwerpt. Hij heeft zich geplaatst voor het NJK A dat van zondag 28 april tot en met zaterdag 4 mei wordt gespeeld te Assen. Dit resultaat heeft hij bereikt op basis van zijn rating, die de laatste jaren fors is gestegen.
Elnathan begon op zijn 9e met schaken bij CSV. Met hard werken en veel spelen is hij opgeklommen als één van de talenten van onze club. Een mooi voorbeeld van een “pion” die promoveert tot (in dit geval) “heer”.

CSV1 haalt belangrijk punt tegen Dordrecht4

Een spannende avond dinsdag 19 maart in de Crabbehof.

Al na een half uur moest ik (Jan) opgeven nadat ik zomaar een stuk weggaf.
Richard won een pion op b7 die positioneel vergiftigd was en na een lange tijd verdedigen verloor hij het eindspel.
Thomas speelde agressief op de koningsaanval; ik weet niet hoe hij won omdat ik gefascineerd naar de partijen van Jaap en Walter keek.

Toen ik voor het eerst naar de partij van Jaap keek zag ik dat hij gaten op de damevleugel had, maar even later viel Jaap met de e- en f-pion aan waarbij hij de f-pion offerde opdat de e-pion verder naar voor kon. Jaap sloeg dwars door de koningsvleugel heen.
Walter had al snel een koningsaanval opgezet tegen de passief spelende Theo Jiskoot. Walters stelling was zo overweldigend dat het een paar maal missen van directe winst niet erg was.
Arjan kwam passief en erg gedwongen te staan waardoor zijn tegenstander de zwakke punten van Arjans stelling uiteindelijk kon uitbuiten.

Johan won een stuk tegen 3 pionnen en er kwam een eindspel op het bord waarbij beiden 4 pionnen op de damevleugel hadden en Teus Slotboom 3 pionnen op de koningsvleugel. Het leek of Johan deze 3 pionnen eenvoudig kon tegenhouden en als hij zou zorgen dat de damevleugel gestabiliseerd was dat hij dan door tempodwang zou winnen. Toen ik even later weer keek had Johan een pion op de damevleugel verloren en dat betekende verlies van de partij.Dit bracht de stand op 4-3 in het voordeel van Dordrecht-4.
Elnathan had al een paar maal gevraagd of remise goed was, ook zijn tegenstander bood 2 maal remise aan. Alle keren had ik tegen Elnathan gezegd dat hij indien hij niet te veel risico nam hij door moest spelen. Uiteindelijk leek mij dat er niets te halen viel (na zo’n 30 zetten zonder pionzet of afruil) en ik gaf Elnathan een seintje dat hij wel met remise genoegen mocht nemen. Elnathan die al 30 zetten op increment speelde speelde echter door, Hans Berrevoets maakte eindelijk een fout en dat was dat (4-4).

Door dit resultaat houden we heel goed zicht op het consolideren van onze plaats in de 1e klasse.

Jan ten Brinke

Doek valt voor CSV 1

Vandaag was onze laatste kans om degradatie af te wenden. En daarom had ondergetekende flink gelobbyd om ondanks volle agenda’s en verminderde schaakambities het sterkste team van dit seizoen op te stellen. En dat was gelukt! De usual suspects waren er weer trouw bij om hun steentje bij te dragen, maar ook enkele toppers die het schaakseizoen (of in sommige gevallen zelfs hun schaakcarrière!) eigenlijk al mentaal hadden afgesloten. Waarmee schrijver dezes op eigen verzoek werd gepromoveerd tot non-playing captain en nagelbijtend langs de borden mocht wandelen; in Eindhoven, potentiële medekandidaat, maar vandaag ook in hun sterkste opstelling van het seizoen (zij: 2189 en wij 2115 als gemiddelde rating).

Het begon helemaal zo gek nog niet. De eerste schermutselingen in de opening verliepen gelijkwaardig, met een klein plusje links, een minnetje rechts, een gedrongen stelling hier en ruimtelijk overwicht daar. Volgens de stand na ruim 2 uur spelen klopt dat ook. Optisch lijken Hans (wit aan 7) en Roel (zwart aan 8) beter te hebben gestaan, maar bij analyse lijkt het toch allemaal binnen de remisemarges te zijn gebleven: 1-1 dus.

Na drieëneenhalf uur ontploft de wedstrijd! We komen 15 seconden lang op voorsprong. Reinoud (zwart aan 6) had eerder een pionnetje geofferd en dat uitmuntend ingeschat. In combinatie met de tijdsdruk van zijn tegenstander zorgde dat ervoor dat diens stelling, te beginnen met zijn pionnenstructuur, instortte. Reinoud komt daarmee op 4 uit 6 en is gedeeld topscorer van ons team! Helaas moet Léon (wit aan 1) 15 seconden later het hoofd buigen. Hij kwam vanuit de opening al onder druk te staan, consolideerde echter en gooide toen de koningsvleugel open. Misschien speelde het gebrek aan wedstrijdritme mee, maar zijn inschatting bleek onjuist en zijn tegenstander, die juist van de gaten op de koningsvleugel wist te profiteren, trok aan het langste eind.

De grootste schok kwam echter op bord 5 waar we de hele tijd de kansen van Ka Chun met wit als goed in hadden geschat. Zijn kansen op de koningsvleugel verdampten echter en hij bleef met een lamme damevleugel over. Opeens was het voorbij en zowel Ka Chun zelf als ondergetekende en wat andere rondlopende spelers hadden het niet zien aankomen. Toen ook Eugène (zwart aan 2) kort daarop verloor, nadat hij eerst redelijk uit de opening was gekomen, zijn tegenstander echter zwaktes wist te creëren, Eugène dat taai verdedigde, maar er toch geen kruid tegen de binnenkomende witte torens was opgewassen, stonden we opeens met 4-2 achter en leek handhaving in klasse 2D ver weg.

De overige twee borden stonden wel beter. Mark had met zwart aan 4 een ingewikkelde partij met aanvallen op tegengestelde vleugels. Zijn tegenstander ruilde twee stukken tegen een toren en een pion om een forse pionnenmeerderheid op de damevleugel te creëren. Die pionnen trokken ook voortvarend op, maar doordat Mark nu meer stukken had, kon hij een vesting bouwen en zelf zijn kans op de andere vleugel pakken. Waarschijnlijk had hij nauwkeuriger kunnen spelen, maar zoals het ging was het niet voldoende voor winst: 4,5-2,5 achter dus. Sowieso waren onze kansen op gelijkspel verkeken. Want al had Richard (wit aan 3) constant het betere van het spel vanuit de opening, wist hij dat niet vast te houden. Er kwam nog een toreneindspel met f- en h-pion voor Richard, later bleef de f-pion alleen over, Richard probeerde het van alle kanten, maar ja, de eindspeltheorie is onverbiddelijk, zijn geroutineerde tegenstander snapte het ook en het was toch echt remise. Ook Richard is met 4 uit 6 gedeeld topscorer.

En zo verloren we met 5-3. Met nog twee ronden te gaan zouden we theoretisch nog één team kunnen inhalen, maar geen twee meer en dus mogen we volgend jaar weer terug naar onze vertrouwde 3e klasse. Jammer? Ja! Alles aan gedaan? Denk het wel. Moeten we er nog meer woorden aan vuil maken? Nee!

Jan Peter Bogers