Het derde op stoom!

De geschiedenis herhaalt zich: of niet

Velen van u zullen zich de heroïsche strijd van het afgelopen seizoen herinneren die het derde uitvocht in de krochten van de Zuid-Hollandse eilanden alwaar het derde de kampioenaspiraties van het lokale Oostflakkee op overtuigende wijze aan gruzelementen sloeg. Met als enige kanttekening dat ik helaas nu niet in staat was de overheerlijke lokale bitterballen te kunnen proeven aangezien het vet wel aan was gezet, maar de ballen zelf zich niet lieten zien. Helaas hadden we het vorig seizoen zelf het laten liggen toen we tegen Messemaeker moesten spelen, waardoor onze eigen kampioenaspiraties ook de ijskast in moesten. Op die heroïsche avond zwoer ondergetekende echter wraak, en zie…we zijn nu bijna een jaar verder en de geschiedenis herhaalt zich.

Ook dit keer hebben we halverwege het seizoen het laten liggen in een wedstrijd, dit keer tegen Charlois. Echter met nog twee wedstrijden te gaan, en concurrenten die ook het nodige hebben laten liggen ziet het er allemaal wat rooskleuriger uit voor het derde. De situatie is als volgt: we staan op 8 punten op de tweede plek, en bovenin zijn de verschillen erg klein. Bovenaan staat De Pionier 2 met 9 punten, en rara de volgende wedstrijd is tegen dit team.

Met dit in het achterhoofd proberen we dan ook het zo sterkst mogelijke team op de been te brengen, en warempel; het lukt om Walter op een donderdagavond bereid te vinden om mee te spelen. Nu speelt de Pionier ook nog eens in Hellevoetsluis, en dat is echt geen simpel ritje. Op donderdag 2 maart is het dan zover, met 7 spelers en één teamleider spoeden we ons naar Hellevoetsluis, alwaar Walter zich bij ons zal aansluiten. Na enig gezoek vinden we aldaar de lokale sporthal annex zwembad faciliteit waar onze strijd zich zal voltrekken. Tot mijn grote schrik is het echter 20.05, staan de borden klaar, maar is er nog geen spoor van Walter te herkennen. Op dat moment besluit ik tot enige vertragingstactieken, en zoekt de wedstrijdleider zich rot naar mijn opstelling. Tot ik die om 20.15 toch echt moet afgeven en de klokken aangaan. Gelukkig komt 3 minuten later Walter aanrennen, waardoor zijn tijd achterstand gelukkig wat meeviel.

De wedstrijd dan.

Op bord 1 speelt Jan ten Brinke een partij met een complexe opening , zoals we wel vaker van hem zien. Na enkele verwikkelingen is hij zijn openingsvoordeel kwijt, maar later in de partij trekt hij dit toch weer naar zich toe om het geheel om hem werkelijk subliem te eindigen met een geniale paard combinatie waardoor zijn tegenstander moet opgeven (0-1)

Op bord 2 maakt Rick van Roon dit seizoen een spectaculaire ontwikkeling door. Met heel veel strijd en inzet weet hij de partij heel vaak naar zijn hand te zetten, zo ook nu. In de opening komt hij zeer gedrukt te staan, en heeft nauwelijks de tijd en de mogelijkheid zelf te ontwikkelen. Maar langzaam maar zeker vecht hij zich onder de druk uit, tot hij om 22.45 alle achterstand ongedaan heeft gemaakt en om 23.22 zelfs het volle punt kan bijschrijven (0-2)

Op bord 3 heeft Willem Klein te maken met een tegenstander die wel van agressief spel
houdt. De witte pionnen lopen als een gek naar voren en het paard dat op e4 geposteerd staat lijkt zijn kracht te houden en ik vrees dan ook voor het ergste. Zijn tegenstander doet echter niet de juiste zetten, sterker nog is nogal overtuigd van zijn speelwijze. En om 22.15 staat Willem dan ook gewoon 2 pionnen voor en is de druk van wit weg. Waardoor hij om 22.32 al het derde punt in deze opsomming binnen haalt (0-3)

Op bord 4 dan de enerverendste partij van de avond van Walter. Walter kwam al met enige tijdsachterstand binnen, en ook al was de opening een kolfje naar zijn hand, toch kost het hem steeds veel tijd om de juiste voortzetting te vinden. Hij speelde dan ook tegen de op papier sterkste speler van De Pionier. Walter biedt al een keer remise aan, maar zijn tegenstander weigert vriendelijk in het teambelang. Dan komen we om 23.37 in een gierende tijdnoodfase waarin Walter zelfs gewonnen komt te staan. Echter met nog maar 20 seconden op de klok in het oude tempo ziet dat er hopeloos uit. De stand is op dat moment echter zodanig dat zijn tegenstander, blijkbaar genietend van de onderlinge strijd en de partij, met nog maar 12 seconden op de klok Walter remise aanbiedt, wat dan ook dankbaar geaccepteerd wordt. Een zeer sportief gebaar, wat ik maar zelden gezien heb! ( ½ – 3½  )

Bord 5; Menno Schoone speelt hier de agressieve hand, en lijkt ook enig voordeel uit deze speelwijze te halen. Komt ook in een licht beter eindspel uit, maar kan toch niet genoeg druk ontwikkelen om dit voordelig af te wikkelen. Uiteindelijk wordt hier dan ook tot remise besloten.  (1 -4)

Op Bord 6 lijkt Jan van Dijk de hele avond in een gelijke stelling door te brengen en de partij zich naar een remise toe te bewegen. Helaas onderschat hij het initiatief van de tegenstander enigszins waardoor deze kan promoveren en de partij naar zich toe trekt (2 – 4 )

Een van de leukste partijen was die van Arjan Doorgeest op Bord 7. Vanaf de opening staat Arjan positioneel beter, echter er verschijnt een stelling op het bord met ongelijke lopers en ieder een toren en een pion meer voor Arjan. Zoals de meesten van jullie vast weten is het erg moeilijk om met ongelijke lopers de stelling te winnen. Lange tijd heb ik deze partij dan ook op remise staan in mijn boekje.  Totdat Arjan aan het rotzooien is op de a-lijn en zijn tegenstander pardoes Ta7 speelt om de witte pion te blokkeren waarna Arjan heel simpel Lb7 kan spelen, en de witte toren geen kant meer op kan. Met zijn eigen vrije toren is het dan een stuk makkelijker om zijn eigen pion te ondersteunen en te laten promoveren en de partij te winnen. De oplettende lezer heeft het al gemerkt, de overwinning is dan intussen al binnen (2-5)

Als laatste partij die op Bord 8 van André Grootenboer. Die trouwens als eerste het punt voor ons team binnensleepte, wat psychologisch altijd erg handig  is. André zorgt er al snel voor dat wit een zwakke e-pion heeft en om 21.45 heeft hij dan al een pion gewonnen en staat een kwaliteit voor. Om 22.02 besluit zijn tegenstandster dan ook dat het haar avond niet is, en geeft op (2-6)

Al met al een klinkende overwinning, ook gadegeslagen door Bas Koote die als trouwe supporter de lange reis naar Hellevoetsluis ook ondernomen had, en zichzelf beloonde met een welverdiend rood wijntje daarvoor. Met dit resultaat beloont CSV 3 zichzelf voor een goed seizoen, waarin de promotie nu al verdiend is. Maar…er is nog meer; dankzij deze overwinning zijn we plots de koploper geworden in klasse 4B en hebben een mogelijk kampioenschap geheel in eigen hand in de laatste thuiswedstrijd tegen Overschie 4 op 28 maart. U snapt dat ik hoop u in het volgende verslag het heuglijke nieuws te kunnen mededelen dat dit inderdaad gelukt is, en dat het bijzondere feit zich heeft voor gedaan dat alle drie de CSV teams dit jaar kampioen zijn geworden.

Een zeer tevreden teamleider

Rob Docter

Deel dit bericht